Savoir vivre

Nakrycia

Nakryciem nazywamy zarówno zestaw talerzy  i sztućców i kieliszków przygotowanych dla jednej osoby

Jak i miejsce dla niej wyznaczone przy stole. Dlatego ,bardziej elegancko jest mówi o "obiedzie na 50 nakryć" niż na 50 osób. Miejsce przeznaczone  na nakrycie dla każdej osoby powinno liczy około 60 cm szerokości  tak ,by sąsiedzi czuli się swobodnie. Pośrodku  w odległości 2 cm od krawędzi stołu umieszcza się porcelanowy lub srebrny duży talerz. Jest to talerz o średnicy ok.28 cm (10,5 cala) który służy jako podstawka pod talerz do głównego dania. Pozostaje na stole przez cały czas posiłku aż do deseru ,podczas gdy stawiane na nim talerze wynosi się po każdym zakończonym daniu.

Na talerzu obiadowym ustawia się jeszcze mniejszy podobny talerz do zimnej przystawki zwany też talerzem deserowym lub śniadaniowym ,którego średnica wynosi około 20 cm ( 7,5 cala).Nigdy nie należy ustawiać więcej niż trzech talerzy jeden na drugim .Jeśli nie planuje się przystawek ,na talerzu obiadowym może by ewentualnie ustawiony talerz głęboki.

Po lewej stronie talerza i w oddaleniu od krawędzi stołu, czyli powyżej, patrząc na stół z lotu ptaka , ustawia się niewielki talerzyk na pieczywo o średnicy 16 cm (6,5 cala).Umieszcza się na nim porcje masła i pieczywa oraz nóż do masła .Na przyjęciach z obsługa pieczywo jest uzupełniane przez kelnerów, którzy nakładają  je na talerzyki szczypcami.

Na lewo od talerza kładzie się widelec lub widelce które mogą zarówno –według zwyczaju francuskiego – dotykać  zębami  stołu ,jak i z angielska- by skierowane w górę. W Polsce zazwyczaj stosujemy sposób angielski.Po prawej stronie kładzie się łyżkę i noże, zawsze ostrzami do wewnątrz ,czyli w stronę talerza. Jeśli przewiduje się podanie owoców morza ,widelec do ostryg ślimaków  lub homara powinien znaleźć  się również po prawej stronie . natomiast miseczka wypełniona wodą z sokiem z cytryny służącą do płukania rąk znajdzie się po lewej stronie nakrycia.

Po prawej stronie nakrycia można umieścić koziołek do sztućców ,czyli podpórkę ,na które odkłada się je między daniami, o ile nie przewidziano ich zmiany. Koziołków nie stosuje się na przyjęciach oficjalnych. Kolejność  używania  sztućców wyznacza sposób ich ułożenia. Zaczyna się zawsze od zewnętrznych ,do kolejnych dań używa się następnych ,coraz bliżej talerza. Jest to najwygodniejsza  wskazówka  dla gości ,jak się nimi posługiwać .Sztuce do deseru można umieszczać powyżej talerza .Jest również praktykowane ,że nie kładzie się ich wcześniej ,tylko wnosi  wraz z talerzykami deserowymi dopiero po zakończeniu głównego dania.

Serwetkę złożoną w trójkąt kładzie się na lewo od talerza , można nią również przykryć  talerz. Nie należy stosować pretensjonalnych upiększeń w postaci serwetki włożonej do kieliszka lub zwiniętej w stożek. Po skończonym posiłku serwetkę odkłada się na prawo od talerza.

Również po lewej stronie nakrycia lub bezpośrednio na talerzu kładzie się wydrukowane specjalne menu, czyli jadłospis obiadu(śniadania)

Kieliszki ustawia się za talerzem według ich wysokości od lewego do prawego. Najwyższy  służy do wody, kolejny do czerwonego wina ,mniejszy do białego najmniejszy do wódki.

Obsługiwanie na stojąco przez kelnera odbywa się od lewej strony osoby siedzącej. Kelner podaje, trzymając półmisek w lewej ręce a sztuce  do nakładania w prawej Jeśli półmisek jest na tyle Duzy ze wymaga niesienia oburącz ,sztuce mogą być na nim złożone. Sos i wino natomiast kelner podaje od prawej strony siedzącego. Kategorycznie niedozwolone jest ułatwianie sobie życia i nalewanie wina po kolei  gościowi po prawej i po lewej stronie, co niestety zdarza się  nawet w dobrych restauracjach

Kieliszki napełnia się winem w dwóch trzecich ,tak by oddychało i pozwoliło lepiej poczuć jego bukiet, czyli zapach. Kieliszka nigdy nie podnosi się w chwili nalewania. Podobnie sprawa wygląda  z napełnianiem kieliszków do wódki. Jeśli któryś z gości odmawia alkoholu ,nie należy mu nalewać .Kelner rozpoczyna nalewanie wina od osoby zapraszającej, która je próbuje i akceptuje. Przy ocenie wina należy brać pod uwagę jego kolor(zbyt ciemna i klarowne oznacza jego zepsucie) , stan korka (wilgotny lub kruszący się oznacza wino utlenione) i smak (kwaśne lub gorzkie oznacza jego złe przechowywanie).Osad na dnie butelek starego wina nie oznacza automatycznie jego zepsucia. Ewentualne zastrzeżenia należy przekazać starszemu kelnerowi lub piwnicznemu (sommelier) możliwie dyskretnie

• wina dobiera się, rozpoczynając od lekkich i młodszych, przechodząc do cięższych i starszych
• wina białe podaje się przed winami różowymi i czerwonymi, natomiast wina deserowe, w zasadzie głównie białe pije się na końcu
• jeśli podajemy białe wino deserowe na aperitif lub specyficzne danie wymaga go w trakcie posiłku, wówczas należy po nim podać mały przerywnik lodowy.
• lekkie wino czerwone będzie podawane zawsze przed winem starym ,o złożonej strukturze.
• czerwone wina o smaku bardziej owocowym należy serwować przed winami o intensywnym smaku taniny
• jedyne wino, które można serwować podczas całego posiłku , to szampan. 

,,A SZAMPANA ,WIE I KIEP ,MOŻNA W TRAKCIE , PO, I PRZED ,,